وقتی کنارم نیستی از درد لبریزم باید که از این زخم ها قدری بپرهیزم xa0 من سال ها در گُور خود بی شعر خوابیدم شاید که با یک بوسه ات از جای برخیزم xa0 گاهی تو

شقـــایق تا تـــو را دیده، چــه! کرده غنچــــه لب ها را چه حرصی می خورم می بینم این فرصت طلب ها را! شنیـــدم آسمـــــــــان گفتـه شبیه توست خــــورشی

من خیس ِ باران باشم و در را برویم وا کنی عطر ِ تمشک و پونه را با خنده ات معنا کنی مانند ِ برگ و شبنمی، سرد از هوای ِ نم نمی در خود بلرزم تا کمی در د

خنده هایت باغی از یاقوت و مروارید باز هی ببین این لحظه ماه مهربان خندید باز! هی ببین از پشت کوه ابروانت سر زده است دو ستاره، دو غزل!اصلاً دو تا خورشید

xa0 اجازه هست که عشق تو، تویxa0کوچهxa0هاxa0دادxa0بزنم؟xa0 رویxa0پشتxa0بومxa0خونهxa0هاxa0اسمتوxa0فریادxa0بزنم؛xa0 اجازه هست کهxa0هرxa0نفسxa0ترانهxa0بارونتxa0کنم؟xa0 ماه و ستاره رو بازم فدایxa0چ

گاه می اندیشم خبر ِ مرگ ِ مرا با تو چه کس می گوید ؟ آن زمان که خبر ِ مرگ مرا از کسی می شنوی ، روی تو را کاشکی می دیدم شانه بالا زدنت را ، ــ بی قید ــ

امشب به عشق ديدنت قفل از دلم واميکنمجشني به استقبال تو درکوچه برپا ميکنم درب دلم رابعد تو بر روي هرکس بسته امماندم به ديدار تو وامروز وفردا ميکنم گردو

xa0 صبحت بخیر صبح قشنگ و نجیب توپیچیده در حیاط غزل، بوی سیب تو xa0 در قوری تغزل من، دم کشیده عشقبا طعم ناز خاطره های غریب تو xa0 ای عالم عشق و آرزو، صبح بخی

دوستت دارم عزیزم ، دلبر زیبای منxa0 آشنای هرشب من ، عاشق شیدای من من به شوق دیدن تو آمدم قدری بمانxa0 باز هم با رفتنت مشکن دل تنهای من داده ام در هجر تو ع