وقتی کنارم نیستی از درد لبریزم باید که از این زخم ها قدری بپرهیزم من سال ها در گُور خود بی شعر خوابیدم شاید که با یک بوسه ات از جای برخیزم گاهی تو

شقـــایق تا تـــو را دیده، چــه! کرده غنچــــه لب ها را چه حرصی می خورم می بینم این فرصت طلب ها را! شنیـــدم آسمـــــــــان گفتـه شبیه توست خــــورشی

من خیس ِ باران باشم و در را برویم وا کنی عطر ِ تمشک و پونه را با خنده ات معنا کنی مانند ِ برگ و شبنمی، سرد از هوای ِ نم نمی در خود بلرزم تا کمی در د

خنده هایت باغی از یاقوت و مروارید باز هی ببین این لحظه ماه مهربان خندید باز! هی ببین از پشت کوه ابروانت سر زده است دو ستاره، دو غزل!اصلاً دو تا خورشید

اجازه هست که عشق تو، توی کوچه ها داد بزنم؟ روی پشت بوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؛ اجازه هست که هر نفس ترانه بارونت کنم؟ ماه و ستاره رو بازم فدای چ

گاه می اندیشم خبر ِ مرگ ِ مرا با تو چه کس می گوید ؟ آن زمان که خبر ِ مرگ مرا از کسی می شنوی ، روی تو را کاشکی می دیدم شانه بالا زدنت را ، ــ بی قید ــ

امشب به عشق ديدنت قفل از دلم واميکنمجشني به استقبال تو درکوچه برپا ميکنم درب دلم رابعد تو بر روي هرکس بسته امماندم به ديدار تو وامروز وفردا ميکنم گردو

صبحت بخیر صبح قشنگ و نجیب توپیچیده در حیاط غزل، بوی سیب تو در قوری تغزل من، دم کشیده عشقبا طعم ناز خاطره های غریب تو ای عالم عشق و آرزو، صبح بخی

دوستت دارم عزیزم ، دلبر زیبای من آشنای هرشب من ، عاشق شیدای من من به شوق دیدن تو آمدم قدری بمان باز هم با رفتنت مشکن دل تنهای من داده ام در هجر تو ع